Dwór

Od w. XVI we władaniu rodziny Buczackich h. Abdank, później Potockich. Następnie wieś w charakterze wiana trafiła do kniaziów Puzynów h. Oginiec z Kozielska, przy których pozostała aż do r. 1939. Zachowane wały obronne z pierwotnego zamku. Stary dwór rozebrany w 3 ćw. w. XIX, nowy wzniesiony ok. r. 1875 przez Romana Longina Puzynę. Budynek na planie prostokąta, murowany, dziewięcioosiowy, w części środkowej parterowy, a na osiach skrajnych półtora- i dwukondygnacyjne ryzality. Pomiędzy obszerny taras wejściowy ze schodami, w lewym skrzydle balkon. Rezydencja nakryta dachami dwuspadowymi. Wewnątrz bogata galeria portretów rodzinnych, pokaźne archiwum, unikatowy zbiór numizmatów oraz zbrojownia. Dwór uszkodzony podczas I wojny światowej, zburzony w trakcie kolejnego konfliktu zbrojnego. Dookoła niewielki park krajobrazowy, z kwiatami od strony gazonu, alejkami lipowymi w ogrodzie i stawami.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 67-70
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 924-925
• Chwalewik E., Archiwa, bibljoteki, gabinety, galerje, muzea i inne zbiory, t. 1, Warszawa-Kraków 1926 (https://polona.pl/item/5975951/28/) s. 119