Dwór

W w. XVI własność Odachowskich, w r. 1621 dobra sprzedano Bychowskim, następnie odstąpiono pod zastaw Zarankom-Horbowskim. W r. 1767 klucz jako wiano trafił do Prozorów, lecz już w r. 1785 przeszedł na Jelskich, którzy dzierżyli wieś przez ponad sto lat. Ostatnimi dziedzicami Dudziczów przed I wojną światową byli Uniechowscy. Dwór wzniesiony przez Prozorów, a zaadaptowany przez Jelskich przetrwał do r. 1917. Składał się z trzech członów: korpusu na podmurówce i rzucie prostokąta, krytego dachem czterospadowym oraz bocznych oficyn, ulokowanych pod kątem na skutek nierówności terenu (w prawej mieściła się kaplica).

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 56-57
• Gloger Z., Budownictwo drzewne, t. 1, Warszawa 1907 s. 329