Dwór

W epoce nowożytnej własność Kazanowskich, którzy wznieśli tu zamek. Przed r. 1840 Cześniki nabył Apolinary Stanisław Malczewski h. Tarnawa, zapisując je Marianowi i Marii Maniewskim h. Odrowąż. Następnie, majątek jako wiano Marii przeszedł w ręce Franciszka Milińskiego h. Wczele (należał do tejże rodziny do r. 1939). Dwór klasycystyczny z r. 1812, przebudowywany i rozbudowywany w latach 1863 i 1912. Pierwotny budynek założony na rzucie prostokąta, parterowy, dziewięcioosiowy, z portykiem kolumnowym w elewacji pn., którą w trakcie pierwszej przebudowy zamieniono na oszkloną ściankę z drzwiami wejściowymi i trójkątnym przyczółkiem w zwieńczeniu. Po przeciwnej stronie ryzalit z pilastrami, trzema porte-fenetre, dwiema niszami i przyczółkiem u góry, wypełnionym sztukaterią z panopliami, ornamentami i tarczą herbową; taras ogrodowy dodany w r. 1912. We wschodniej elewacji wnęka na osi z przeszkloną ścianą poprzedzoną kolumnadą, otwierająca się na ogród zimowy (kolumny usunięto w r. 1912). Całość nakrywał czterospadowy dach gontowy. Przed dworem gazon z podjazdem, w pobliżu klasycystyczna stodoła. Dookoła park krajobrazowy z licznymi alejkami oraz stawy. Niezachowany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 48-52
• Zabytki architektoniczne na ziemiach polskich, „Polska Zbrojna”, R. 11, 1932, nr 44, s. 10