Dwór

W XVII w. dobra w rękach Dziewałtowskich, później Wojnów, od 1 poł. XVIII w. Massalskich. W 2 poł. XVIII w. w majątku funkcjonował browar, młyn, tartaki, wapiennik i cegielnia. Od 1801 r. własność rodziny Parczewskich. W 2 poł. XIX w. w majątku zbudowany nowy dwór oraz liczne budynki gospodarcze, w tym browar. Po I wojnie światowej dwór rozbudowany. Po II wojnie światowej w majątku założony kołchoz. Dwór i większość obiektów gospodarczych od kilkunastu lat opuszczonych, popadających w ruinę. Dwór o charakterze eklektycznym, z najstarszą częścią z 2 poł. XIX w., na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, z niskim parterem i wysokim piętrem, z dodatkową kondygnacja utworzoną przez suterenę. Fasada 2-osiowa, artykułowana zdwojonymi pilastrami, poprzedzona dodanym później portykiem na planie półkola, w partii przyziemia utworzonym przez arkady, wyżej kolumny dźwigające spłaszczony daszek. Do korpusu głównego dostawione dwa krótkie skrzydła parterowe, na wysokich przyziemiach, kryte dachami dwuspadowymi.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 287-290
• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 72-5