Dwór

Pierwszymi znanymi właścicielami miejscowości byli Massalscy. Ostatnim dziedzicem był Michał Massalski, który sprzedał majętność Michałowi Sapieże, podkanclerzemu litewskiemu. W r. 1799 dobra odkupił ks. Franciszek Drucki-Lubecki, dziedzic Łunina. Majętność pozostała w rękach rodziny do r. 1939, a ostatnimi właścicielkami były Teresa i Janina. Na przełomie XVIII i XIX w. Franciszek Drucki-Lubecki rozpoczął budowę drewnianego dworu, który na okres przeszło stu lat stał się siedzibą jego rodziny. Dwór założony na planie szerokiego, wydłużonego prostokąta, z wysokim, czterospadowym dachem, pobitym gontem. Na osi elewacji frontowej znajdował się ganek wsparty na czterech drewnianych filarach z rozpiętymi pomiędzy nimi ćwierćkolistymi arkadami, zwieńczony trójkątnym szczytem. W polu tympanonu tarcza herbowa. Po bokach budowli niewielkie alkierze, nakryte niskimi, czterospadowymi dachami. Elewację ogrodową poprzedzał taras. Na temat wyposażenia posiadamy niewiele informacji; w jednym z pokoi urządzono kaplicę. Główny budynek dworu łączył oszklony korytarz z posadowionym obok budynkiem kuchni i stajni. Dwór otaczał rozległy park, obwiedziony wysokim murem. Usytuowano w nim kaplicę dostępną dla administracji dworu, służby i miejscowej ludności. Ponadto w parku stały dwie wieże widokowe.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 38-39.
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 809.