Dwór Czachórskich

Wieś znana już w r. 1472, później przynależała do powiatu horodelskiego. W w. XVIII w rękach rodziny Rulikowskich, a od ok. r. 1850 do II wojny światowej własność Czachórskich h. Poraj. Wzniesiony w 2. poł. w. XIX na fundamentach poprzedniej rezydencji, przebudowany ok r. 1900 według planów Stanisława Czachórskiego. Budowla na planie prostokąta, jedenastoosiowa, parterowa, kryta czterospadowym dachem naczółkowym z attyką. Od strony podjazdu na osi portyk kolumnowy z szerokim balkonem powyżej i z symetrycznymi facjatkami po bokach. Elewacja ogrodowa prawie analogiczna, z tarasem kamiennym w miejscu portyku. W pobliżu dworu oficyna i budynki folwarczne – stajnia i obora, stodoła. Przy kolistym gazonie umieszczona kapliczka z figurą św. Jana Nepomucena i spichlerz. Dookoła rezydencji roztaczał się park krajobrazowy ze stawami i mostkami, podzielony na dwie części (z geometrycznym układem alejek w jednej). Założenie zniszczone i splądrowane w latach 1914-1918, obecnie w ruinie.

Artyści i rzemieślnicy

• Czachórski Stanisław (1853-1904), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 124-130
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) s. 681