Dwór Czachórskich

W 1. poł. w. XIX dobra Jana i Antoniego Domaradzkich, ok r. 1850 włości nabyli Wiktor i Maria z Popielów Czachórscy h. Abdank, po których majątek odziedziczył ich syn Władysław, malarz. Ten w r. 1904 sprzedał Grabowczyk swemu krewnemu, Węgielskiemu ze Świdnik. Następnie dobra przeszły w posiadanie jego córki Zofii, po mężu Bieńkowskiej (władała nimi do r. 1945). Dwór wzniesiony prawdopodobnie w w. XVIII, niewielki, parterowy, drewniany, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem gontowym, z oszalowanym gankiem od strony wejścia. W r. 1880 rozbudowany o jedno dodatkowe skrzydło z prawej strony, które służyło jako pracownia malarska Władysława Czachórskiego. Wewnątrz bogata kolekcja mebli w stylu francuskiego ancien regime, tureckie dywany, angielskie zegary i obrazy. Dwór otaczał starannie utrzymany ogród oraz park. Założenie niezachowane.

Artyści i rzemieślnicy

• Czachórski Władysław (1850-1911), malarz

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 24-27