Dwór Cywińskich

Od końca w. XIII własność Dominikanów, w w. XV miejscu klasztoru wzniesiono zamek obronny. Po odsieczy wiedeńskiej własność rodziny Stawińskich h. Jastrzębiec, ok. r. 1778 przeszła na ręce Andrzeja Cywińskiego h. Puchała. Następnie Ossowce w charakterze wiana trafiły do Cieńskich h. Pomian, którzy gospodarowali majątkiem do II wojny światowej. W w. XVIII Stawińscy wznieśli we wsi dwór, rozebrany w połowie kolejnego stulecia. Z pierwotnego zamku zachował się jedynie lamus, który spłonął przed r. 1888. Na jego fundamentach Cywińscy wybudowali dwór w stylu francuskiego neogotyku, założony na planie nieregularnego prostokąta, dwukondygnacyjny, z licznymi ryzalitami i skrzydłami bocznymi. Część środkową nakryto wysokimi dachami, a okna otrzymały neogotyckie maswerki. Zniszczony podczas dwóch wojen światowych. Dookoła rezydencji roztaczał się park krajobrazowy z alejkami spacerowymi, graniczący z rzeką Strypą. Na południe od dworu folwark z budynkiem administracji dóbr i ogród warzywny.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 145-147
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 7, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VII) s. 641