Dwór Chmarów

W 1. poł. w. XVIII własność Sapiehów, od r. 1755 dobra w rękach rodziny Chmarów, którzy dzierżyli włości do r. 1889, kiedy majątek nabyli od Chełkowscy. Dwór wzniesiony przez Adama Chmarę w r. 1775 jako parterowy na rzucie prostokąta, piętnastoosiowy, z piętowym ryzalitem na osi fasady poprzedzonym portykiem kolumnowym w wielkim porządku, zwieńczonym trójkątnym szczytem. Od strony ogrodu pośrodku elewacji znajdował się półkolisty ryzalit z wyjściem do ogrodu. Do boków dworu dostawiono niewielkie przybudówki. W pobliżu rezydencji stały dwie oficyny z płytkimi ryzalitami w partiach środkowych, zwieńczonymi trójkątnymi szczytami. Prawa oficyna była siedmioosiowa, lewa aż piętnastoosiowa, z dodatkowym półkolistym ryzalitem na osi partii ogrodowej. Elewacje wszystkich budowli rozczłonkowane pilastrami, gzymsy profilowane, dachy czterospadowe z oknami mansardowymi (w dworze). Istnieje prawdopodobieństwo, że autorem projektu dworu był włoski architekt Carlo Spampani. Przy dziedzińcu wjazdowym stały murowane słupy, których multiplikacje prowadziły do bramy wjazdowej. Paradny gazon założono w typie ogrodów francuskich z klombami kwiatowymi. Dalej rozciągał się park z wyraźnymi trzema poziomami. Obecnie założenie w ruinie.

Artyści i rzemieślnicy

• Spampani Carlo (ok. 1750-1785), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 140-147
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 10, Warszawa 1889 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_X/) s. 550-552
• Boberski W., Carlo Spampani, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XLI, 2002, s. 36
• Łoza S., Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954 s. 287
• Антипов В.Г., Парки Белоруссии, Минск 1975 s. 13-14