Dwór Bormanów

W w. XIX dobra Bormanów h. własnego, którzy ok. r. 1900 sprzedali majątek Stanisławowi Rulikowskiemu (jego syn Wincenty i wnuk Gabriel dzierżyli włości do II wojny światowej). Dwór wzniesiony w r. 1812 dzięki fundacji Jana Bormana, murowany, parterowy, założony na rzucie prostokąta, kryty czterospadowym dachem gontowym. Od frontu na osi umieszczono portyk kolumnowy, a od strony ogrodu taras oraz niewielkie skrzydła na bokach. Po prawej stronie rezydencji dobudówka z sienią, po lewej neogotycka wieżyczka. Wewnątrz dworu m.in. zbiór portretów rodzinnych, biblioteka i archiwum. W pobliżu oficyna, dookoła park i ogród spacerowy. Pośrodku gazonu ustawiono zegar słoneczny. Dwór nie przetrwał drugiej wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 112-114
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) s. 164