Dwór

Bończa (Bończa), powiat krasnostawski, województwo lubelskie, Polska

W w. XVIII dobra Suchodolskich, po rozbiorach Polski majątek często zmieniał właścicieli. W okresie międzywojennym włości trafiły do Franciszka Poletyło z Wojsławic, który zapisał majątek Andrzejowi i Jerzemu Potockim h. Pilawa (z linii „prymasowskiej”), ostatnim dziedzicom przed II wojną światową. Dwór klasycystyczny z przeł. w. XVIII i XIX, parterowy, w części środkowej podniesiony o jedną kondygnację. Dziewięcioosiową elewację frontową na osi akcentował portyk kolumnowy z balkonem, zamknięty trójkątnym szczytem. Od strony ogrodu na bokach występowały dwa krótkie skrzydła w formie alkierzy, a pośrodku elewacji niewielki ganek. Korpus dworu nakrywał gontowy dach czterospadowy. Dookoła roztaczał się park krajobrazowy z gazonem wjazdowym, opadający w kierunki doliny Wojsławki. Założenie zniszczone i spalone podczas II wojny światowej, później odbudowane. Obecnie mieści się w nim Dom Opieki Społecznej.

Bilbiografia

  • Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 285-287.
  • Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 219-220.
  • Rolska-Boruch I., Siedziby szlacheckie i magnackie na ziemiach zwanych Lubelszczyzną. 1500-1700, Lublin 1999 s. 127