Dwór

Błogosławieństwo położone nad Niemnem, nazwę swą wywodzi od góry "Błogosławionej". Za czasów króla Zygmunta Augusta dobra były własnością rodziny Kirsztejnów. W XVIII w. majętność należała do Antoniego Tyszkiewicza. W r. 1765 dobra odkupili bracia Benedykt, Kazimierz i Karol Karpiowie. Majatek odziedziczył Benedykt (po bezpotomnej śmierci braci), a następnie jego syn Ignacy. Po jego bezpotomnej śmierci Błogosławieństwo przeszło w ręce jego siostry Anny zamężnej za Michałem Tyszkiewiczem. Kolejnymi odnotowanymi właścicielami była rodzina Strumiłłów, w r. 1914 należało do Justyna Strumiłło. Do tego też roku istniał dwór wzniesiony zapewne jeszcze w XVIII w. Była to budowla parterowa, jedenastoosiowa, z boniowanymi narożnikami i ścianami zaakcentowanymi za pomocą pilastrów oraz opasek wokół okien. Elewację frontową i ogrodową poprzedzały dwa ganki, wsparte na dwóch masywnych filarach, zwieńczone uskokowym przyczółkiem. Dwór nakryty wysokim, czterospadowym dachem. Wokół roztaczał się park.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 200-201.
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 245.