Dwór

Dobra w 1516 r. nadane Ulrykowi Hozjuszowi, następnie własność Stanisława Wilczopolskiego i po 1608 r. jezuitów. W 17734 r. przekazane Mikołajowi Tadeuszowi Łopacińskiemu. Wówczas w Bezdanach istniał piętrowy dworek i pojezuicki folwark. W 1880 r. majątek zakupiony przez Walentego Karniłowicza, rok później przez Samuela Goldsteina. W 1894 r. zbudowany murowany dwór w stylu willi włoskiej, usytuowany na wysokim brzegu doliny rzeki Bezdanki. Przed I wojna światową założenie w rękach Jakuba Rekka, przed 1939 r. Eugenii Tęczyńskiej. Po II wojnie światowej w majątku urządzone gospodarstwo rybackie, we dworze biura, a także kino, przedszkole i mieszkania prywatne. Po 1990 r. dwór zakupiony przez prywatnego inwestora, odrestaurowany, zawalona wieża odbudowana. Obecnie hotel. Budynek murowany, tynkowany, na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, na wysokim przyziemiu. Z pn.-zach. narożnika dachu wyrastająca 8-boczna wieża z tarasem widokowym na szczycie. Elewacje rozczłonkowane lizenami, dekorowane profilowanymi i kostkowymi gzymsami, okna prostokątne i półkoliście zamknięte (na piętrze) w szerokich listwowych obramieniach. Fasada 9-osiowa, z dwukondygnacyjnym portykiem na osi oraz z parą 2-osiowych skrajnych ryzalitów o trójkątnych zwieńczeniach (nad lewym ryzalitem wieża).

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 274-6