Dwór

Jako centrum administracyjne klucza starczyckiego Starczyce należały do Olelkowiczów, od r. 1612 do Radziwiłłów, następnie Sayn-Wittgensteinów, a od r. 1825 Prószyńskich h. Lubicz. Ostatnią właścicielką majątku była Elżbieta Prószyńska. Dwór został wzniesiony w l. 1825–35 przez Hektora Andrzeja Prószyńskiego. Murowany, parterowy, na planie prostokąta. Fasada poprzedzona była gankiem wspartym na kolumnach, a elewację ogrodową zaakcentowano piętrowym ryzalitem. Narożniki budynku dekorowało boniowanie. Wyposażenie stanowiły m.in. meble oraz obrazy wykonane w wiekach XVIII i XIX. Po pożarze dworu na początku w. XX Stanisław Prószyński wzniósł nowy dom mieszkalny, jego wygląd ani dalsze losy nie są znane.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 358-360
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 11, Warszawa 1890 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/) s. 232