Dwór Abramowiczów

Założenie dworsko-parkowe usytuowane ok. 500 m na pn. od zabudowań wiejskich, w zakolu rzeki Zareżanki. W 2 poł. XIX w. własność Abramowiczów, po 1918 Oskierków, następnie Jarocińskich. W 1938 dobra rozparcelowane. Dwór wzniesiony w k. XVIII lub pocz. XIX w., spalony w czasie I wojny światowej. Dwór w "guście szwajcarskim", wzniesiony głównie z drewna, parterowy, kryty wysokim dachem. W murowanej części środkowej półkoliście zamknięty otwór wejściowy i po bokach dwa okna o podobnym kształcie. Wokół dworu krajobrazowy park o pow. ok. 15 ha, założony na siedmiu pagórkach, przecięty doliną płynącego w wąwozie strumienia. W parku zachowane resztki dwóch pawilonów dworskich, oficyna, fragment kamiennego mostu oraz młyn.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 176-8
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 160-2
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) s. 746