Dom Modlitwy na przedmieściu Surmicze

Założony przed 1829; w r. 1850 stał się domem lokalnego rabina Mosze syna Shmuela Palisa. Obok domu modlitwy znajdowała się łaźnia, zastąpiona nową w 1846 (usytuowana "po prawej ręce, idąc z Dubna do Surmicz, na brzegu bagna). Zapewne tożsamy z zaznaczonym na mapie taktycznej Polski z r. 1935 obiektem żydowskim usytuowanym na ps.-zach. od cerkwii św. Jerzego. Niezachowany. Pierwsza wzmianka o Żydach w Dubnie pochodzi z r. 1532. W r. 1629 w mieście było 58 żydowskich domów, co stanowiło 12% zabudowań. W roku 1672 istniała w Dubnie murowana synagoga, w 1698, oprócz niej, także dwie szkółki kahałowe. Niezależny kahał na przedmieściu Surmicze, na południe od centrum miasta, na prawym brzegu rzeki Ikwy, powstał w 1834, lecz już w w XVIII przedmieście zamieszkiwali Żydzi, którzy w r. 1829 mieli tam swój dom modlitwy i łaźnię. W latach międzywojennych XX na Surmiczach były trzy lub cztery domy modlitwy.

Bilbiografia

• Kravtsov S., Levin V., Synagogues in Ukraine: Volhynia, t. 1, Jerusalem 2017