Dom Modlitwy Melamdim

Dom Modlitwy nauczycieli chederów, w 1928 określony jako Karlińsko-Stolińsko-Mełamedzki, co sugeruje przynależność do grupy chasydów karlińsko-stolińskich. Usytuowany w pobliżu Wielkiej Synagogi, przy dawnej ul. Rybnej 3. Zbudowany przed r. 1888. Opisywany jako mały, murowany, jednopiętrowy budynek o wymiarach 13 x 7 arszyn, tj. 9,25 x 4,97 m, z salą główną ogrzewaną piecem, korytarzem i usytuowanym nad nim babińcem. Niezachowany. Pierwsza wzmianka o obecności Żydów w Żytomierzu pochodzi z r. 1486. Miasto od w. XIX stanowiło największe skupisko Żydów na Wołyniu. W pocz. tego wieku dominowali tu chasydzi, później rozwinął się także ruch Haskala (w 1847 założono w Żytomierzu Seminarium Rabiniczne). Omawiany tu Dom Modlitwy zbudowany był w obrębie Szulhofu położonego między dawnymi ulicami Szkolną, Rybną i Połtawską. Na pocz. w. XX na terenie Szulhofu znajdowało się przynajmniej 18 domów modlitwy, poza tym na terenie całego Żytomierza można zidentyfikować jeszcze około 50 domów modlitwy.

Bilbiografia

• Kravtsov S., Levin V., Synagogues in Ukraine: Volhynia, t. 2, Jerusalem 2017