Dom mieszkalny Platerów

Początkowo dobra zwane Dwór Olgierdowszczyzna, od XVII w. Achremowce, od nazwiska właścicieli Achremowiczów. W XVIII w. własność Salmanowiczów, po 1748 wojewody mińskiego Jana Augusta Hylzena. Wówczas zwane już zapewne Belmontem. W 2 poł. XVIII w. wzniesiony przez Józefa Jerzego Hylzena (1736-86) murowany pałac, spalony w czasie powstania listopadowego (?), pozostający w ruinie do II wojny światowej. Po r. 1801 dobra w rękach rodziny Manuzzich, po 1874 Platerów. Po spaleniu pałacu siedziba rodziny Platerów przeniesiona do stojącego nieopodal dużego budynku mieszczącego niegdyś administrację majątku lub pensję dla panien. Budynek spalony w czasie I wojny światowej. Budynek mieszkalny pochodzący z XVIII (?) lub pocz. XIXw., stopniowo rozbudowywany. Murowany, wg opisów poprzedzony dziesięcioma ganeczkami. Wewnątrz 60 różnej wielkości pokojów. Urządzony meblami i dziełami sztuki pochodzącymi częściowo ze starego pałacu, gromadzonymi przez rodziny Hylzenów, Manuzzich i Platerów. Wewnątrz m.in. archiwum i biblioteka polsko-francuska licząca ok. 3000 tomów. Biblioteka i zbiory dzieł sztuki w 1915 r. wywiezione do Petersburga, pozostałe na miejscu spalone wraz z domem.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 28-30
• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 14-18