Dawny kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii i klasztor OO. Franciszkanów

Kościół i klasztor Franciszkanów po raz pierwszy został odnotowany już w 2. poł. XIV w. Ufundowany w r. 1429 przez Jagiełłę. Był budowlą murowaną, klasztor natomiast był drewniany. Informacje na temat losów kościoła i klasztoru w XVIII w. są bardzo ubogie, wiadomo, że klasztor wciąż był drewniany. W r. 1782 władze austriackie skasowały klasztor, jego budynki przekształcając w magazyn wojskowy. Na pocz. XIX w. świątynia służyła jako magazyn, a w klasztorze urządzono koszary. Po opuszczeniu budynków przez wojsko, budynek popadł w całkowitą ruinę. Podjęto gruntowny remont z przeznaczeniem budowli na cerkiew i klasztor studytów. Kościół orientowany, o krótkiej prostokątnej nawie i węższym prezbiterium zamkniętym półkoliście. Dach dwuspadowy. Przy pn. boku świątyni założenie klasztorne, złożone z czterech skrzydeł w układzie półtraktowym.

Bilbiografia

• Ostrowski J.K., Dawny kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii i klasztor OO. Franciszkanów w Gródku Jagiellońskim, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 8, Kraków 2000, s. 105-114