Dawny kościół pw. Ducha Świętego i Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii i klasztor PP. Brygidek

Fundatorkami drewnianego kościoła i klasztoru były Szczęsna Bąkowska i Jadwiga z Tarłów Mniszchowa. W r. 1611 z Lublina sprowadzono pierwsze siostry. W r. 1782 klasztor został skasowany. Budowę murowanego kościoła ukończono ok. r. 1690. Murowany klasztor wzniesiono w l. 1717-19. W r. 1784 klasztor przystosowano na koszary i magazyn wojskowy, według proj. A. von Pintershoffera. Następnie, służył jako budynek sądu powiatowego, dyrekcji skarbowej oraz urzędu podatkowego, a w kościele mieścił się magazyn mundurowy. W r. 1935 świątynia stała się kościołem garnizonowym. W r. 1939 w klasztorze mieściła się siedziba Towarzystwa Miłośników Ziemi Samborskiej oraz Muzeum Regionalnego, a także Muzeum Bojkowszczyzny. Obecnie zespół poklasztorny służy jako pomieszczenia fabryki odzieżowej. Zespół na rzucie podkowy, w którym pd. ramię stanowi kościół, a zach. i pn. - skrzydła klasztoru. Kościół orientowany, na planie krzyża łacińskiego z węższym prezbiterium. Klasztor jednopiętrowy.

Artyści i rzemieślnicy

• Pintershoffer Anton von, inżynier

Bilbiografia

• Szlezyngier P., Dawny kościół p.w. Ducha Świętego i Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii i klasztor PP. Brygidek w Samborze, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 5, Kraków 1997 s. 203-214.