Dawny kościół dominikanów obserwantów pw. św. Urszuli (później kościół ewangelicko-augsburski)

W r. 1678 hetman Stanisław Jabłonowski ufundował na przedmieściu Halickim klasztor dominikanów obserwantów. Kościół klasztorny Św. Urszuli, początkowo drewniany, pomiędzy r. 1731 a 1766 zastąpiono murowanym. Po kasacie klasztoru (1784) kościół przekazano parafii ewangelicko-augsburskiej; w r. 1878 został przebudowany wg proj. Józefa Engela. Po r. 1945 zamieniony na magazyn, od r. 1991 służy jako zbór baptystów. Kościół jest trójnawową bazyliką z jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym ścianą prostą, flankowanym zakrystią i skarbcem. Wnętrze korpusu, podzielone arkadami na opiętych pilastrami filarach, nakryte jest sklepieniami żaglastymi; w prezbiterium sklepienie kolebkowe. Nad nawami bocznymi empory z balustradą wysuniętą w przestrzeń nawy głównej (1878). Wklęsła fasada, na rzucie odcinka koła, w obecnym kształcie z r. 1878, podzielona jest pilastrami, zwieńczona boniowaną attyką i trójkątnym przyczółkiem, flankowanym wieżami o ostrosłupowych hełmach.

Artyści i rzemieślnicy

• Engel Józef (1819-1888), architekt

Bilbiografia

• Betlej A., Dawny kościół OO. Dominikanów Obserwantów p.w. św. Urszuli, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 303-306
• Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 50-51