Dawna kaplica dworska (obecnie cerkiew greckokatolicka pw. Najśw. Bogurodzicy)

Kaplica dworska, wolnostojąca, została wzniesiona wcześniej niż okazały pałac. Na jednej ze ścian widnieje data ukończenia budowy 1767. Fundatorem świątyni był Antoni Bielski. Po spaleniu się miejscowej cerkwi kolator w r. 1761 przekazał budowlę unitom. Kaplica została spalona podczas I wojny światowej. Ściany pokrywała dekoracja malarska przedstawiająca postaci świętych i motywy architektoniczne (zapewne usunięte podczas remontu kaplicy). Kaplica orientowana, murowana, tynkowana, z dwuprzęsłową nawą i węższym, jednoprzęsłowym prezbiterium z półkolistą apsydą. Prezbiterium flankowane przez pomieszczenia zakrystii i skarbca. Do nawy od frontu przylega kwadratowa kruchta. Fasada jednoosiowa, jednokondygnacyjna, ze szczytem o zarysie wklęsło-wypukłym. Dachy wielospadowe.

Bilbiografia

• Betlej A., Dawna kaplica dworska w Pieniakach (obecnie cerkiew greckokatolicka p.w. Najśw. Bogurodzicy), [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 13, Kraków 2005, s. 115-117