Dawna filialna kaplica pw. Przemienienia Pańskiego

Kaplica wzniesiona w l. 1932-33, jako filialna parafii w Lubaczowie. Świątynia wzniesiona kosztem Polskiej Akademii Umiejętności dla swoich pracowników. Uroczyście poświęcona w r. 1933. Po wybudowaniu nowego murowanego kościoła parafialnego w l. 1997-99, świątynia nie jest wykorzystywana w celach kultowych. Orientowana, drewniana, na rzucie krzyża, z wydatnymi ramionami transeptu, z węższym prezbiterium zamkniętym ścianą prostą. Od zach. przylega ganek nakryty dwuspadowym dachem. Fasada zwieńczona niewielką ażurową wieżyczką na sygnaturkę. Elewacje zewnętrzne obite poziomo deskami. Na wyposażeniu odnotowano m.in. ołtarz gł. i dwa boczne oraz ambonę. W rozwiązaniach przestrzennych kościoła widoczne są nawiązania do architektury murowanej m.in. kościoła pw. Matki Boskiej Śnieżnej w Miękiszu Nowym (1918, proj. K. Osiński). Dzwonnica wolnostojąca, usytuowana w pn.-zach. narożu placu kościelnego. Budowla parawanowa, dwuarkadowa, murowana z cegły, w górnej części otynkowana.

Artyści i rzemieślnicy

• Osiński Kazimierz Maria (1883-1956), architekt

Bilbiografia

• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 137