Cytadela

Decyzję o budowie cytadeli we Lwowie podjęło austriackie ministerstwo wojny wkrótce po stłumieniu Wiosny Ludów i spacyfikowaniu miasta w listopadzie r. 1848. Powołana przez gen. Hammersteina komisja za najdogodniejsze miejsce pod budowę wskazała teren wzgórz Wronowskich w pd. części Lwowa. W l. 1850-54 wzniesiono tam kompleks ceglanych budowli, zajmujących rozległy obszar ok. 4 km kwadratowych. W centrum założenia znajduje się dwupiętrowy gmach koszar na rzucie spłaszczonej litery V, z półkolistym ryzalitem w miejscu załamania od strony wewnętrznej. Koszary flankowane są dwiema czworobocznymi wieżami artyleryjskimi. Od północy do koszar przylega czworoboczny dziedziniec główny, pierwotnie otoczony wałem, wzmocnionym murem. Z czterech stron koszar wznoszą się ponadto wieloboczne, dwupiętrowe wieże kazamatowe (maksymiliańskie): dwie większe od pn. i dwie mniejsze od pd. Obecnie w zabudowaniach cytadeli mieści się m.in. hotel, bank oraz magazyn Biblioteki Naukowej im. W. Stefanyka.

Bilbiografia

• Chołodecki-Białynia J., Z przeszłości gmachów wojskowych we Lwowie, Lwów 1929 s. 25-30
• Małachowicz E., Obóz i obszar warowny Lwów, „Teka Komisji Urbanistyki i Architektury”, t. 22, 1988, s. 234-250
• Lwowska cytadela [projekt badawczy Centrum historii miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej we Lwowie], http://www.lvivcenter.org/pl/lia-old/themes/?ci_themeid=62 [dostęp: 02.10.2017]