Cmentarz

Cmentarz znajduje się w zachodniej części wsi, przy drodze na Bielawińce. Założony został prawdopodobnie w pierwszej ćwierci XIX w. na planie czworoboku. Od strony północnej i wschodniej znajduje się nowa jego część. Najstarszy zachowany nagrobek rodziny właścicieli dóbr Cywińskich pochodzi z 1859 r. Ma on formę klasycystyczną, a wykonał go słaby warsztat prowincjonalnego kamieniarza, między 1839 a 1859 r. Omawiany nagrobek Ignacego (1754‒1839) i Franciszka (1793‒1859) Cywińskich usytuowany jest tuż przy wejściu na cmentarz. Prowadzi do niego betonowy, wąski chodnik. Warto zwrócić także uwagę na wyjątkowe potraktowanie płaczek. Jedna z nich trzyma odwróconą pochodnię. Druga natomiast medalion z symbolami z rewersu medalika Najświętszej Marii Panny Niepokalanego Poczęcia, który w sposób cudowny został objawiony św. Katarzyny Laboure w 1830 r. Fakt ten wskazuje nie tylko na znajomość współczesnych wydarzeń w Kościele, w tym dyskusji dogmatycznych, ale i na maryjną pobożność fundatora nagrobka – Franciszka Cywińskiego. Na cmentarzu zachowało się w sumie 15 nagrobków, w tym 6 z drugiej połowy XIX w.

Bilbiografia

• Cmentarze dawnego powiatu buczackiego, red. A.S. Czyż, B. Gutowski, Warszawa 2017