Cieplarnia przy pałacu Ogińskich

Miejscowe dobra od poł. XVIII w. do II wojny światowej w rękach Ogińskich. Klasycystyczny pałac wniesiony w l. 1802-5 przez Michała Kleofasa Ogińskiego (17865-1833), wg proj. arch. Michała Szulca pod kierownictwem arch. Józefa Pussiera. Przy pałacu wzniesiona cieplarnia. Po I wojnie światowej cieplarnia rozebrana. W ostatnich latach budynek pałacu wyremontowany, przeznaczony na siedzibę instytucji kulturalnych. Cieplarnia odbudowana w pocz. XXI w. Budynek cieplarni dostawiony prostopadle do bocznego skrzydła pałacu, zamykający pałacowy dziedziniec wewnętrzny od płd.-zach. Murowany, na planie wydłużonego prostokąta, z elewacją frontową 23-osiową, krytą dachem, pulpitowym. Tylna elewacja w formie szklanej połaci dachowej schodzącej niemal do poziomu gruntu.

Artyści i rzemieślnicy

• Szulc Michał (1769-1812), architekt
• Poussier Józef, architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 453
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 123