Cerkiew pw. Zaśnięcia NMP

Pierwotnie kościół trynitarzy, wzniesiony w l. 1755-1758, opuszczony przez zakonników już w 1786 r. W 1789 r. zniszczona przez pożar, następnie przekazana metropolii halickiej. Odbudowana jako cerkiew filialna. Na pocz. XX w. na miejscu starej dzwonnicy zbudowany budynek parafialny, nowa dzwonnica wzniesiona obok kościoła. W 1963 r. cerkiew zamknięta, następnie zaadaptowana na muzeum okręgowe. Odrestaurowana i konsekrowana w 1990 r. Cerkiew w stylu późnobarokowym, murowana, tynkowana, na planie prostokąta, z wydłużoną półkoliście zamkniętą absydą ujętą aneksami. Fasada o falistym narysie, trójosiowa, rozczłonkowana pilastrami jońskimi. Wnętrze jednoprzestrzenne.

Bilbiografia

• Збараж 800, Тернопіль 2011 s. 132