Cerkiew pw. Zaśnięcia NMP

Usytuowana w centrum wsi, przy dawnym rynku, na ogrodzonym murem cmentarzu przycerkiewnym. Parafia istniejąca po 1512, cerkiew drewniana fundacji Iwana Semenowicza Sapiehy notowana w 1577. Po 1596 unicka. W 1775 spalona (ocalała dzwonnica). Nowa cerkiew fundowana głównie przez Jana hr Alojzego Potockiego po 1819, poświęcona w 1824. W r. 1834 wykonany nowy ikonostas na potrzeby kultu wschodniego. W 1862 ukończona budowa wież, w l. 1872-76 przebudowa cerkwi w stylu neoruskim (wzniesiona pozorna kopuła z latarnią i cebulastym hełmem pośrodku dachu, podobne przekrycie wież, portal fasady zastąpiony pritworem). Zniszczona przez pożar w r. 1941, odbudowana (bez wież) w 1943. W l. 1999-2002 remontowana wg proj. arch. Marka Tryburskiego. Cerkiew zwrócona fasadą na pn. Klasycystyczna, z dodanymi elementami w stylu rusko-bizantyjskim. Murowana, tynkowana, na rzucie prostokąta, z półkolistą apsydą prezbiterium, z przedsionkiem na planie prostokąta i parą wież wtopionych w fasadę. Wnętrze dzielone trzema parami drewnianych słupów, kryte stropem z fasetą.

Artyści i rzemieślnicy

• Tryburski Marek, architekt

Bilbiografia

• Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, seria nowa, t. 12: Województwo podlaskie (białostockie), pod. red. M. Zglińskiego, z. 4, Powiat bielski, red. Z. Michalczyk, D. Piramidowicz, K. Uchowicz, M. Zgliński, Warszawa 2019 s. 91-94