Cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego

Pierwsza cerkiew w Zniesieniu (od r. 1930 dzielnica Lwowa) powstała w r. 1602 i była drewniana, trójzrębowa, o kwadratowej nawie i babińcu, nakrytych czworobocznymi kopułami namiotowymi, z prostokątnym prezbiterium. Obecną cerkiew przy ul. Starozniesieńskiej, o zmodernizowanych formach neobizantyńskich, zbudowano w l. 1897-1901 wg proj. Władysława Halickiego. Ma ona plan zbliżony do krzyża greckiego, z kwadratową nawą, do której od wsch. przylega zamknięte trójbocznie prezbiterium, od pd. i pn. aneksy boczne, a od zach. nieco dłuższe od nich przęsło babińca. Nawa nakryta jest masywną, ośmioboczną kopułą, u podstawy której, w narożnikach umieszczono mniejsze kopułki. Elewacje zewnętrzne pokryte są okładziną z piaskowca, z detalami z ciosu wapiennego. W fasadzie umieszczony jest półkolisty portal schodkowy z kolumienkami w węgarach; ściany tamburu przeprute są tryforiami i zwieńczone fryzem arkadkowym. Szczyty elewacji oraz narożniki tamburu zwieńczone są stylizowanymi sterczynami.

Artyści i rzemieślnicy

• Halicki Władysław (1850-po 1939), architekt

Bilbiografia

• Вуйцик В., Церкви Знесіння [w:] B. Bуйцик, Bибрані праці. До 70-річчя дня народження, Львiв 2004 („Вісник інституту «Укрзахідпроектреставрація», 14), s. 72-75