Cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego

Pierwotna cerkiew wzmiankowana w r. 1448 r. Istniejącą wybudowano przed r. 1630. W XVIII w. wzniesiono wolnostojącą dzwonnicę. Gruntownie remontowana w r. 1837 oraz 1884 (podwyższenie ścian, nowe sklepienia, ikonostas, polichromia wnętrza). Po r. 1947 opuszczona. W r. 1989 remont (po zawaleniu się sklepienia nawy w r. 1985), rekonstrukcja budowli w latach 1997-2000. Drewniana, konstrukcji zrębowej na podmurówce, obita gontem. Trójdzielna z węższymi i niższymi sanktuarium z prothesis oraz babińcem. Nawa nakryta dachem czterospadowym, sanktuarium i babiniec dachami siodłowymi. Nad wnętrzem ośmioboczna kopuła zrębowa, w sanktuarium i babińcu sklepienia kolebkowe, w protesis strop płaski. Dzwonnica konstrukcji słupowej nakryta dachem czterospadowym.

Bilbiografia

• Giemza J., Historia jednej cerkwi. Tradycje budowlane i dzieje świątyni Wniebowstąpienia Pańskiego w Kruhelu Wielkim, [w:] Losy cerkwi w Polsce po 1944 roku, Rzeszów 1997, s. 177-209
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 729-730.
• https://zabytek.pl/pl/obiekty/zespol-grekokatolickiej-cerkwi-parafialnej-pw-wniebowstapienia-p [dostęp: 09.08.2022]
• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 219