Cerkiew pw. św. Mikołaja

Pierwotnie cerkiew prawosławna, wzniesiona w w. XVI i stanowiąca element murów miejskich. Podczas wojny z Turcją w r. 1672 świątynia zniszczona, później odbudowana przez Bazylianów, a w r. 1765 przebudowana z inicjatywy Michała Potockiego. Na pocz. w. XX cerkiew restaurowana pod nadzorem malarza Modesta Sosenki, który ozdobił wnętrze dodatkowymi polichromiami. Po r. 1945 w świątyni mieściło się muzeum ateizmu, a w r. 1990 obiekt przywrócono Bazylianom. Budowla jednonawowa, oszkarpowana, z sanktuarium zamkniętym półkoliście i przedsionkiem na planie kwadratu, zamkniętym ośmioboczną wieżą z kopułą. Od północy prostopadłościenna zakrystia, na kalenicy dachu nawy ośmioboczna wieżyczka z kopułką. W zwieńczeniu fasady trójkątny, wklęsło-wypukły szczyt schodkowy. Na wyposażeniu cerkwi rokokowy ikonostas z obrazami autorstwa Łukasza Dolińskiego, będący wyjątkowym połączeniem nastaw ołtarzowych z kościołów rzymskokatolickich i cerkwi unickich. Ponadto rzeźby autorstwa Antoniego Sztyla, ucznia Johanna Georga Pinzla.

Artyści i rzemieślnicy

• Sztyl Antoni (zm. 1769), rzeźbiarz
• Doliński Łukasz (1750-1830), malarz
• Sosenko Modest (1875-1920), malarz

Bilbiografia

• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red.B. Chlebowski, t. 14, Warszawa 1895 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIV) s. 628-632
• Czołowski A., Janusz B., Przeszłość i zabytki województwa tarnopolskiego, Tarnopol 1926 (http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=11323). s. 158, 190