Cerkiew pw. św. Mikołaja

Cerkiew, zaliczana do najstarszych budowli Lwowa, leży na terenie dawnego grodu książęcego. Wzniesiona w końcu w. XIII lub na początku XIV, wg tradycji miała być cerkwią zamkową; w aktach miejskich pierwszy raz wzmiankowana w r. 1445. Przebudowana w w. XVII i na początku XIX, została odrestaurowana w l. 1924-25. W l. 1700-1946 służyła unitom, w l. 1946-89 użytkowana była przez cerkiew prawosławną patriarchatu moskiewskiego, od r. 1989 – kijowskiego. Z budowli średniowiecznej zachowały się fundamenty i ciosowe mury dolnej partii apsydy głównej i babińca. Cerkiew ma rzut krzyża greckiego: do kwadratowej nawy przylega od wschodu sanktuarium zamknięte apsydą, od pn. i pd. aneksy, pierwotnie również zakończone apsydami (zachowana tylko apsyda pd.), od zach. prostokątny babiniec. Od wsch. do aneksu pn. przylega niewielka zakrystia dobudowana w r. 1776. Nawę i prezbiterium nakrywają kopuły z pocz. XIX w. Fasada z trójkątnym szczytem, podzielona jest lizenami.

Bilbiografia

• Січинський В., Замкова церква св. Миколая у Львові, „Богословія”, 14, 1936, s. 1-27
• Mańkowski T., Dawny Lwów jego sztuka i kultura artystyczna, Londyn 1974 s. 12-17
• Вуйцик В., Державний історико-архітектурний заповідник у Львові, Львів 1991 s. 8-9
• Аpхітектура Львова. Час і стилі XIII-XXI cт., red. Ю.O. Бірюльов, Львiв 2008 s. 52