Cerkiew pw. św. Dymitra

Joachim Chreptowicz wzniósł w l. 1770–1776 klasycystyczną cerkiew greckokatolicką wg proj Józefa de Sacco na miejscu wcześniejszej świątyni zniszczonej przez pożar w r. 1758. Cerkiew została zamieniona na prawosławną. W jej wnętrzu do r. 1914 znajdowały się dwa obrazy autorstwa Marcello Bacciarellego. Budowla murowana, jednonawowa, bez transeptu, z wyodrębnionym węższym sanktuarium. Wnętrze artykułowane pilastrami, na narożach zdwojonymi, podtrzymującymi obiegające wnętrze belkowanie i gzyms; sklepienie kolebkowe z lunetami. Między parami pilastrów płytkie wnęki ołtarzowe zamknięte półkoliście. Fasada trójosiowa, nieznacznie szersza od korpusu nawowego, zamknięta wysokim murkiem attykowym ze zwieńczeniem ujętym spływami, kryjącym niską, kwadratową w rzucie wieżę (pierwotnie wysoką z glorietą z dzwonnicą zwieńczoną hełmem). Poprzedzona trójprzelotowym portykiem z belkowaniem i trójkątnym przyczółkiem. Elewacje boczne pięcioosiowe, dwukondygnacjowe, wydzielone gzymsami. Część otworów okiennych zamurowano. Elewacje do wysokości niższego rzędu okien artykułowane lizenami podtrzymującymi przebiegający nad oknami gzyms.

Artyści i rzemieślnicy

• Sacco de Józef (Giuseppe) (1739-1789), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 371-379
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 11, Warszawa 1890 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/) s. 860