Cerkiew pw. śś. Borysa i Gleba, tzw. Cerkiew Kołożska

Grodno (Гродна), rejon grodzieński, obwód grodzieński, Białoruś

Cerkiew wzniesiona w poł. XII w., odnawiana na pocz. XVI w. przez Bogdana Bogutowicza i w XVII w. Od XVII w. unicka - wówczas wzniesione budynki klasztoru bazyliańskiego (zachowane fundamenty). Po 1839 r. prawosławna. Częściowo zniszczona w 1853 r. po osunięciu się zbocza, restaurowana w 1910, 1935, 1970 i 1985-87. Usytuowana na prawym brzegu Niemna, zwanym Kołożą. Murowana, na planie wydłużonego prostokąta zakończonego trzema absydami, z których do dziś zachowane dwie: centralna i północna. Zniszczona w wyniku osuwiska część świątyni odbudowana z drewna.

Bilbiografia

  • Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік, Мінск 1993
  • Габрусь Т. В., Мураваныя харалы: сакральная архітэктура беларускага барока, Мінск 2001 s. 24
  • Kuty D., Cerkiew Borysa i Gleba na Kołoży w Grodnie a dziewiętnastowieczni „miłośnicy starożytności”, „Ikonotheka. Prace IHS UW”, Warszawa 1996, nr 11, s. 65-79
  • Jodkowski J., Świątynia murowana na Kołoży w Grodnie, Grodno 1936