Cerkiew pw. śś. Borysa i Gleba

Pierwszy kościół w miejscu cerkwi śś. Borysa i Gleba ‒ sobór katedralny metropolii litewskiej ‒ wzniesiony w XII w. Od XIV w. przy cerkwi działał męski monaster. Obecna świątynia fundowana w 1517 przez hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Iwanowicza Ostrogskiego i metropolitę Józefa Sołtana. Od 1620 r. unicka. Cerkiew przebudowana w 1632 kosztem Aleksandra Chreptowicza; kolejna przebudowa w XVIII w. W 1839 r. oddana prawosławnym, przebudowan a wl. 1873-1875 (zwieńczenie wież, budowa kopuły, dodanie kokoszników). W 1923 r. przywrócony pierwotny wygląd cerkwi. W 1961cerkiew zamknięta, zaadaptowana na archiwum. Zwrócona Kościół prawosławny w 1996. Około 2010 r. hełmy na wieżach przebudowano w stylu moskiewskim. Cerkiew w stylu późnogotyckim. Murowana, tynkowana, na planie prostokąta, z węższym prezbiterium zamkniętym absydą. Fasada dwuwieżowa. We wnętrzu sklepienia gwiaździste.

Bilbiografia

• Габрусь Т. В., Саборы помняць усё. Готыка і рэнесанс у сакральным дойлідстве Беларусі, Мінск 2007 s. 42-46
• Paliušytė A., Vaišvilaitė I, Vadovas po Lietuvos Didžiąją Kunigaikštystę, Vilnius 2012 s. 322
• Rąkowski G., Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi, Warszawa 1997 s. 166-167