Cerkiew pw. Objawienia Pańskiego i monaster prawosławny

Prawosławny bracki monaster założony w 1633 przez Sebastiana Mirskiego sędziego ziemskiego brasławskiego i ciwuna orszańskiego Lwa Samuela Ogińskiego za przyzwoleniem Władysława IV. Kościół zbudowany w l. 1761-79 ze składek prawosławnego bractwa, przebudowany i ozdobiony polichromią w l. 1836-39, po I wojnie światowej nieczynny, po restauracji (1973–83) mieści galerie obrazów. Murowana, dwuwieżowa krzyżowo-kopułowa hala na planie prostokąta, z odcinkowo zamkniętym prezbiterium i ramionami transeptu występującymi na grubość muru. Klasztor murowany w l. 1782-85 według projektu Giacomo Quarenghi, piętrowy, pierwotnie o trzech skrzydłach ujmujących wraz z cerkwią wewnętrzny dziedziniec (jedno skrzydło rozebrane ok. 1944). Przebudowany w r. 1817 i 1832-36. W r. 1922 przypisany do soboru św. Mikołaja (d. kościół jezuitów). Od 1957 dom mieszkalny, po restauracji pomieścił zbiory Muzeum Drukarstwa im. Franciszka Skaryny (1990) oraz Muzeum-Bibliotekę im. Symeona Połockiego (1994).

Artyści i rzemieślnicy

• Quarenghi Giacomo (1744-1817), architekt

Bilbiografia

• Boberski W., Jamski P., materiały własne
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 8, Warszawa 1887 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VIII)
• https://radzima.org/pl/object/5096.html [dostęp 23.03.2018]