Cerkiew pw. Kazańskiej Ikony Matki Bożej i św. Proroka Eliasza

Pierwsza drewniana świątynia prawosławna istniała w Wojsławicach już w poł. w. XV, kolejną wzniesiono na pocz. następnego stulecia. Obecną wybudowano w latach 1771-1774 jako świątynię unicką, dzięki fundacji Marianny z Daniłowiczów. Po kasacie unii w r. 1874 cerkiew przejęli prawosławni, zamknięto ją dopiero po II wojnie światowej (wewnątrz urządzono magazyn środków chemicznych i magazyn muzealny). Świątynię użytkuje się okazjonalnie od lat 90. w. XX, po wcześniejszym remoncie adaptacyjnym. W pobliżu znajduje się ceglana dzwonnica wzniesiona przed r. 1914. Cerkiew składa się z przedsionka, nawy, wielobocznie zamkniętego sanktuarium i zakrystii. Zewnętrzne ściany świątyni rozczłonkowane są pilastrami, podpierającymi profilowany gzyms. Jej wnętrze zdobiły polichromie z wizerunkami świętych, a na wyposażenie składał się czterorzędowy ikonostas, wywieziony pod kon. II wojny światowej przez ukraińskiego popa.

Bilbiografia

• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 1514-1515