Cerkiew parafialna pw. Zaśnięcia NMP

Drewniana cerkiew wzniesiona w r. 1716. W XIX w. dwukrotnie rozbudowywana. Po 1945 użytkowana przez kościół rzymskokatolicki. W latach 1969-71 gruntownie przebudowana z zatarciem cech stylowych pierwotnej budowli. Składała się z najstarszej części w konstrukcji wieńcowej z dobudowaną częścią zach. w konstrukcji sumikowo-łątkowej. Nawa na rzucie kwadratu z niższym i węższym sanktuarium z zakrystią od pn. Od zach. poprzedzona babińcem z ukośnie dostawioną nowszą nawą, będącą łącznikiem z wcześniejszą dzwonnicą. Nawa od pn. i pd. ujęta podcieniami. Nad nawą, babincem i dzwonnicą dachy namiotowe, nad sanktuarium i dobudowaną nawą dachy siodłowe. Dawny portal główny (późniejsze przejście do nawy) zamknięty łukiem w ośli grzbiet z inskrypcją.

Bilbiografia

• Saładiak A., Pamiątki i zabytki kultury ukraińskiej w Polsace, [Warszawa 1993] s. 274
• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 372