Cerkiew greckokatolicka pw. św. Trójcy

Cerkiew została zbudowana w r. 1637 i rozebrana w r. 1909 w związku z wybudowaniem nowej, murowanej. Drewniana, konstrukcji zrębowej, kryta gontem, składała się z nawy na rzucie kwadratu, do której od zach. przylegał nieco węższy babiniec, a od wsch. znacznie węższe od nawy prezbiterium, zamknięte trójbocznie. Po bokach prezbiterium, przy wsch. ścianie nawy, znajdowały się niewielkie, prostokątne aneksy (pastoforia); ponadto od pd. do prezbiterium dobudowany był skarbiec na rzucie prostokąta. Nawa cerkwi nakryta była ośmioboczną kopułą namiotową na niskim tamburze, zwieńczoną latarnią z makowicą. Nad prezbiterium i babińcem założone były dachy łamane o jednym uskoku. Ściany cerkwi obiegało zadaszenie wsparte na rysiach.

Bilbiografia

• Mokłowski K., Mokłowski T., Sprawozdanie z wycieczki odbytej kosztem Komisyi w r. 1904 w celu badania sztuki ludowej, „Sprawozdania Komisji do Badania Historii Sztuki w Polsce” 8, 1907, z. 1-2, szp. 190-228 szp. 212, il. 9, plan A, nr 9
• Драган М., Українські деревляні церкви: Генеза і розвій форм, Львів 1937 s. 22, 51, 53, 56, 77, 98, 147
• Слoбодян В., Церкви України. Перемиска єпархія, Львів 1998 s. 663-664
• Cerkwie drewniane dawnej Galicji Wschodniej, red. W. Walanus, Kraków 2012 (Skarby Fototeki Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1) nr kat. 58, s. 67-68