Cerkiew greckokatolicka pw. św. Paraskewy (niezachowana)

Cerkiew została zbudowana na początku w. XVII, przebudowana w r. 1711. Restaurowana w r. 1905 i 1929, została zniszczona podczas II wojny światowej i zburzona na początku lat 60. w. XX. Drewniana konstrukcji zrębowej, kryta gontem, składała się z kwadratowej nawy, do której od wsch. przylegało węższe prezbiterium zamknięte trójbocznie, a od zach. kwadratowy babiniec z przyległą od zachodu czworoboczną dzwonnicą. Nawa, prezbiterium i babiniec nakryte były ośmiobocznymi kopułami, przy czym kopuła nad nawą miała kształt cebulasty, pozostałe o przekroju w kształcie łuku w ośli grzbiet. Dzwonnica zwieńczona była izbicą z dachem namiotowym. Ściany cerkwi obiegało wydatne zadaszenie wsparte na słupach i rysiach.

Bilbiografia

• Mokłowski K., Mokłowski T., Sprawozdanie z wycieczki odbytej kosztem Komisyi w r. 1904 w celu badania sztuki ludowej, „Sprawozdania Komisji do Badania Historii Sztuki w Polsce” 8, 1907, z. 1-2, szp. 190-228 szp. 12, il. 11, plan A, nr 11
• Драган М., Українські деревляні церкви: Генеза і розвій форм, Львів 1937 s. 22, 24, 47, 57, 97, il. 3, 9, 224
• Cerkwie drewniane dawnej Galicji Wschodniej, red. W. Walanus, Kraków 2012 (Skarby Fototeki Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1) nr kat. 42, s. 59-60
• Brykowski R., Drewniana architektura cerkiewna na koronnych ziemiach Rzeczypospolitej, Warszawa 1995 s. 70, 82, 130, il. 15, 136