Cerkiew greckokatolicka pw. św. Jerzego

Cerkiew na dawnym przedmieściu Górna Brama istniała już na przełomie w. XV i XVI. Po zniszczeniu pożarami w 1. poł. w. XVII została odbudowana z materiału rozbiórkowego po cerkwi w Nadziejowie (powiat doliński), przywiezionego do Drohobycza w r. 1657. Wielokrotnie restaurowana (m.in. w l. 1974-75), obecnie należy do oddziału architektury drewnianej Muzeum Ziemi Drohobyckiej w Drohobyczu. Drewniana, konstrukcji zrębowej, kryta gontem, składa się z prostokątnego, piętrowego babińca, od zach. zakończonego trójbocznie, kwadratowej nawy z wielobocznymi kryłosami oraz prostokątnego, zamkniętego trójbocznie prezbiterium. Nad babińcem, nawą i prezbiterium wznoszą się cebulaste kopuły na ośmiobocznych tamburach; podobnymi kopułkami zwieńczone są także kryłosy. Od zewnątrz cerkiew opasana jest zadaszeniem, które nakrywa soboty otaczające babiniec i część nawy. Z trzech stron babińca, na wysokości piętra znajduje się otwarty ganek. Wnętrze zdobią malowidła ścienne i ikonostas z w. XVII i XVIII.

Artyści i rzemieślnicy

• Szelewicz (Szelewycz) Lew, inżynier

Bilbiografia

• Драган М., Українські деревляні церкви: Генеза і розвій форм, Львів 1937 passim
• Brykowski R., Drewniana architektura cerkiewna na koronnych ziemiach Rzeczypospolitej, Warszawa 1995 passim
• Слoбодян В., Церкви України. Перемиска єпархія, Львів 1998 s. 152-154, il. 198-200
• Cerkwie drewniane dawnej Galicji Wschodniej, red. W. Walanus, Kraków 2012 (Skarby Fototeki Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1) nr kat. 18, s. 50