Cerkiew greckokatolicka pw. Soboru Najświętszej Bogurodzicy (św. Dymitra)

Cerkiew zbudowana w r. 1838 przez mistrzów ciesielskich Iwana Mielnikowicza i Wasyla Iwanowicza na miejscu wcześniejszej z w. XVIII. Restaurowana w r. 1939, w latach 1949-89 była zamknięta; po przywróceniu do kultu otrzymała nowe wezwanie św. Dymitra. Cerkiew typu bojkowskiego, drewniana, konstrukcji zrębowej, kryta gontem (obecnie blachą), ma układ trójzrębowy i składa się z nawy na rzucie kwadratu i przyległych do niej od wsch. i zach., również kwadratowych, lecz węższych, prezbiterium i babińca. Wszystkie trzy zręby nakryte są wysokimi, zwężającymi się schodkowo, ośmiobocznymi wieżami, które zwieńczone są kopułami (nad nawą o cebulastym kształcie). Ściany zewnętrzne cerkwi obiega zadaszenie wsparte na rysiach. W sąsiedztwie cerkwi znajduje się drewniana, czworoboczna, dwukondygnacyjna dzwonnica z galerią na szczycie, zbudowana w r. 1924.

Artyści i rzemieślnicy

• Mielnikowicz Iwan, cieśla
• Iwanowicz Wasyl, cieśla

Bilbiografia

• Mokłowski K., Mokłowski T., Sprawozdanie z wycieczki odbytej kosztem Komisyi w r. 1904 w celu badania sztuki ludowej, „Sprawozdania Komisji do Badania Historii Sztuki w Polsce” 8, 1907, z. 1-2, szp. 190-228 szp. 212, il. 12
• Cerkwie drewniane dawnej Galicji Wschodniej, red. W. Walanus, Kraków 2012 (Skarby Fototeki Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1) nr kat. 43, s. 60
• Дерев’яні церкви захiдної України, http://decerkva.org.ua/matkiv.html [dostęp 30 X 2017]
• Слободян В., Церкви Турківського району, Львів 2003 s. 112-114