Cerkiew cmentarna pw. Św. Trójcy na cmentarzu komunalnym

Usytuowana w płd., prawosławnej części cmentarza komunalnego, położonego w płd.-zach. części miasta, między ulicami Wojska Polskiego i Dubiażyńską. Pierwotna fundowana na pn. części od miasta, rzekomo przez królową Bonę ok. poł. w. XVI. Obecna z 1789, przeniesiona na cmentarz w 1851 jako filialna parafii św. Michała Archanioła. W r. 1852 zbudowany nowy ikonostas. W 1975 wymiana pokrycia z gontu na blachę, w 1980 malowanie wnętrza i wymiana podłogi w przedsionku, w l. 2008-2015 remont proj. Andrzeja Cybulińskiego. Cerkiew orientowana. Drewniana konstrukcji zrębowej, oszalowana, z korpusem na planie ośmioboku, prostokątną częścią ołtarzową i z prostokątną dwukondygnacyjną wieżą z kruchtą w przyziemiu od frontu. Wnętrze przekryte stropem wspartym na czterech drewnianych ośmiobocznych słupach. Dachy nad korpusem i wieżą namiotowe, zwieńczone cebulastymi kopułkami, kryte blachą.

Artyści i rzemieślnicy

• Cybuliński Andrzej

Bilbiografia

• Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, seria nowa, t. 12: Województwo podlaskie (białostockie), pod. red. M. Zglińskiego, z. 4, Powiat bielski, red. Z. Michalczyk, D. Piramidowicz, K. Uchowicz, M. Zgliński, Warszawa 2019 s. 57-8