Cerkiew bazylianów pw. św. Onufrego

Sielec (Onufriewo) (Сялец (Ануфрыеў)), rejon mścisławski, obwód mohylewski, Białoruś

Obronny monaster ufundowany w 1407 przez syna Olgierda, księcia mścisławskiego Lingwena (Semena). Od 1594 w dobrach kanclerza lit. Lwa Sapiehy. W latach 1601-1832 unicki. Klasztor bazylianów w randze archimandrii, po 1667 r. stanowił uposażenie tytularnych biskupów smoleńskich i był zazwyczaj ich rezydencją. W latach 1832-1918 tu monaster prawosławny. Po jego zamknięciu budowle popadły w ruinę. Cerkiew zbudowana po 1778-1825, z funduszy archimandryty onufrejskiego Herakliusza Lissowskiego, od 1783 arcybiskupa połockiego, od 1806 metropolity. Cerkiew jednonawowa z półkoliście zamkniętą częścią ołtarzową i wysoką, pięciokondygnacyjną teleskopową wieżą od frontu. Elewacje na wysokich boniowanych cokołach o narożach akcentowanych kolumnami. Wewnątrz ściany opięte parami półkolumn, część ołtarzowa wydzielona kolumnową serlianą. Pierwotnie cerkiew flankowana korpusami klasztorne (bud. pocz. XIX w.), tworzącymi wraz z nią elewację zwróconą na rozległy dziedziniec. Obecnie od południa zachowane się ruiny jednego parterowego skrzydła.

Bilbiografia