Centralna Stacja Elektryczna i Remiza tramwajowa

Wraz z uruchomieniem w r. 1894 pierwszej linii tramwaju elektrycznego przez firmę Siemens & Halske powstała pierwsza lwowska elektrownia, niezbędna do zasilania trakcji. Zabudowania elektrowni i sąsiadującej z nią zajezdni ("remizy") tramwajowej wzniesiono w l. 1893-94 u zbiegu ul. Kopernika, Pełczyńskiej (obecnie D. Witowskiego) i Wuleckiej (obecnie Sacharowa). Zaprojektowane w miejskim urzędzie budowlanym, parterowe budynki mają proste formy, typowe dla architektury przemysłowej, o ramowych lub lizenowych podziałach elewacji i dekoracji ograniczonej do obramień okien zamkniętych łukiem odcinkowym. W r. 1896 miasto wykupiło linię tramwajową i powołało Miejskie Zakłady Elektryczne. W l. 1905-07 obok zajezdni wzniesiono drugą, bliźniaczą halę, a następnie pomiędzy nimi trzecią, o konstrukcji żelazobetonowej, nakrytą przeszklonym dachem łamanym (projekt Michała Ulama i Alfreda Kamieniobrodzkiego).

Artyści i rzemieślnicy

• Ulam Michał (1879-1938), inżynier, architekt
• Kamieniobrodzki Alfred (1844-1922), architekt i malarz

Bilbiografia

• Kotłobułatowa I., Lwów na fotografii 1860-2006, Lwów 2006 s. 92
• Lewicki J., Między tradycją a nowoczesnością. Architektura Lwowa lat 1893-1918, Warszawa 2005 s. 511
• Аpхітектура Львова. Час і стилі XIII-XXI cт., red. Ю.O. Бірюльов, Львiв 2008 s. 322, 458