Budynek czeladzi przy kościele karmelitów p.w. Matki Boskiej Szkaplerznej

Wzniesiony ok. poł. XVIII w. przy kościele karmelitów p.w. Matki Boskiej Szkaplerznej, fundowanym w r. 1754 przez starostę zarzeckiego Antoniego Koszczyca. Początkowo pełnił funkcję domu mieszkalnego czeladzi, następnie szkoły parafialnej. Po usunięciu karmelitów z klasztoru i kościoła w 1834 r. dom dla czeladzi, wraz z pozostałymi budynkami, przejęty przez bazylianki, następnie (w 1860 r.) przez duchowieństwo prawosławne. Dobra klasztorne zwrócone karmelitom w 1927 r. Dom dla czeladzi gruntownie wyremontowany w l. 1935-6 przez przełożonego klasztoru, o. Ignacego Bylicę, przeznaczony na klasztor. Na piętrze urządzonych 5 cel mieszkalnych i biblioteka, na parterze sala dla interesantów, refektarz, kuchnia i rozmównica. Odebrany karmelitom w 1949 r. Obecnie przekazany parafii katolickiej, zaniedbany, wymagający kapitalnego remontu. Budynek murowany z cegły, tynkowany, na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, kryty wysokim dachem dwuspadowym. Elewacje o podziałach ramowych, zwieńczone profilowanym gzymsem, dłuższe 8-osiowe, krótsze 2-osiowe, o nieregularnym rozmieszczeniu otworów okiennych.

Bilbiografia

• Wanat OCD, J. B., Zakon Karmelitów Bosych w Polsce. Klasztory karmelitów i karmelitanek bosych 1605-1975, Kraków 1979 s. 566
• Збор помнiкаў гiсторыi i культуры Беларусі. Мінская вобласць. Кніга 2, Мінск 1987 s. 68