Browar

Majątek w Worończy w 2. poł. w XVII należał do Stefana Kurcza, wojewody brzeskiego, w w. XVIII Niesiołowskich, w w. XIX Kobylińskich, od około r. 1844 Mierzejewskich, a od ślubu Izabeli Mierzejewskiej z Aleksandrem Lubańskim do r. 1939 Lubańskich. Budynek wzniesiony pod koniec w. XVIII jako dwór, w r. 1898 przebudowano na browar. Wyremontowany po zniszczeniach prawdopodobnie z czasów I wojny światowej wciąż funkcjonuje. Murowany, na planie prostokąta, częściowo piętrowy, nakryty dachami dwuspadowymi. W fasadzie dwuosiowy ryzalit z nietynkowanej cegły z wysokimi oknami zamkniętymi półkoliście, zamknięty trójkątnym szczytem. Nad tą częścią browaru znajduje się drewniana nadbudowa. Po prawej stronie ryzalitu niewielka dobudówka nakryta dachem pulpitowym mieszcząca wejście. Ryzalit oraz część fasady po jego prawej stronie zdobi pas ceglanej dekoracji umieszczony tuż pod dachem.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 401-408
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 13, Warszawa 1893 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIII) s. 948