Brama w zespole pałacowo-parkowym

W XVI w. dobra Hanuta w rękach ks. Holszańskich, następnie Kociełłów. Od 1 poł. XVIII w. własność Ogińskich. Pałac wzniesiony ok. 1765 r. przez ks. Tadeusza Ogińskigo, wokół pałacu założony rozległy park. Po 1832 r. dobra sprzedane Rzewuskim, na przełomie XIX i XX w. Wołłowiczom. Pałac w czasie II wojny spalony, zniszczony park i pozostałe budynki założenia, w tym brama wjazdowa ustawiona na osi pałacu. Brama wzniesiona zapewne ok. 1765 r., wraz z budową pałacu. Murowana z cegły, tynkowana, złożona z dwóch wysokich prostokątnych ścianek, w których wybrane odcinkowo zamknięte otwory bocznych furt. Ścianki dekorowane płycinami i jońskimi pilastrami, zwieńczone profilowanymi gzymsami, przykryte niskimi daszkami. Na ściankach zawieszone kraty bramy złożone z prostych prętów zakończonych strzałkami, w zwieńczeniu bramy korona.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 114
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 248
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 61