Biblioteka Baworowskich (dawny Arsenał Sieniawskich)

Gmach został wzniesiony ok. r. 1630 wg proj. Pawła Grodzickiego jako prywatny arsenał Sieniawskich i pełnił tę funkcję do połowy w. XVII. W późniejszym okresie był własnością Czartoryskich i służył jako stajnie, a od początku w. XIX należał do Baworowskich, którzy w l. 30. w. XIX przebudowali go na empirowy pałac. Z w. XVII zachował się wysoki cokół z surowych kamieni, na którym wznosi się dwupiętrowy, prostokątny budynek o elewacjach opiętych pilastrami; fasada od strony ogrodu, poprzedzona tarasem, wyróżniona została kolumnowym portykiem dźwigającym balkon oraz trójkątnym przyczółkiem. W pałacu znalazły miejsce bogate zbiory biblioteczne i artystyczne Wiktora Baworowskiego, który w r. 1857 utworzył fundację dla ich utrzymania. Gmach był siedzibą Biblioteki Baworowskich do r. 1944; po II wojnie światowej umieszczono w nim Oddział Sztuki Biblioteki Naukowej im. Stefanyka (obecnie pod nazwą Pałac Sztuki Omeliana i Tetiany Antonowyczów).

Artyści i rzemieślnicy

• Grodzicki Paweł (zm. 1645), inż. wojskowy

Bilbiografia

• Kotula R., Bibljoteka fundacji Wiktora hr. Baworowskiego, [w:] Publiczne bibljoteki lwowskie. Zarys dziejów, red. L. Bernacki, Lwów 1926, s. 43-51
• Petrus J.T., Muzea lwowskie 1823-1939, [w:] Sztuka kresów wschodnich, t. 2, red. J.K. Ostrowski, Kraków 1996, s. 425-442 s. 426
• Biriulow J., Rzeźba lwowska od połowy XVIII wieku do 1939 roku, Warszawa 2007 s. 50