Bejt Midrasz

Usytuowany na terenie dawnego szulhofu, na płd.-zach. od Wielkiej Synagogi, przy ob. ul. Kauno 4. Zbudowany w końcu w. XIX, wg proj. inż. mariampolskiego Walerego Rybarskiego z 1889, na miejscu Starego Bejt Midraszu, zniszczonego w r. 1887. Murowany, tynkowany, na planie prostokąta zbliżonego do kwadratu, kryty dachem czterospadowym. Część zach. dwukondygnacyjna, z klojzem Hevra Poalim usytuowanym w jednym z dolnym pomieszczeń i z babińcem na piętrze. Część wsch. z szeroką, jednokondygnacyjną salą modlitewną oświetloną 12 wysokimi, zamkniętymi półkoliście oknami. Elewacje opięte pilastrami, dekorowane szerokim fryzem z motywem przypominającym podkowy.Fasada pięcioosiowa, ze środkowym ryzalitem zwieńczonym trójkątnym szczytem; nad wyjściem wysokie, zamknięte półkoliście okno. Po II wojnie światowej Bejt Midrasz adaptowany na cele przemysłowe, przebudowany i rozbudowany o aneksy, połączony z dawną Wielką Synagogą.

Artyści i rzemieślnicy

• Rybarski Walery, inżynier

Bilbiografia

• Synagogues in Lithuania A-M. A Catalogue, Vilnius 2010 s. 314-315, 320-321